អ្វីដែលគ្មានអ្នកប្រាប់អំពីការហាត់បញ្ជូនបាល់
ការបញ្ជូនបាល់បានល្អមិនមែនពឹងតែទៅលើកម្លាំងជើងទេ ប៉ុន្តែអាស្រ័យលើការមើលជុំវិញ ការប៉ះបាល់ដំបូង មុំរាងកាយ និងពេលវេលាសម្រេចចិត្ត។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់គ្រប់កម្រិត វិធីហាត់បញ្ជូនបាល់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពគួរចាប់...
អ្វីដែលគ្មានអ្នកប្រាប់អំពីការហាត់បញ្ជូនបាល់
ការបញ្ជូនបាល់បានល្អមិនមែនពឹងតែទៅលើកម្លាំងជើងទេ ប៉ុន្តែអាស្រ័យលើការមើលជុំវិញ ការប៉ះបាល់ដំបូង មុំរាងកាយ និងពេលវេលាសម្រេចចិត្ត។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់គ្រប់កម្រិត វិធីហាត់បញ្ជូនបាល់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពគួរចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រ បន្ទាប់មកបង្កើនទៅ ១៥–២០ ម៉ែត្រ និងបន្ថែមសម្ពាធការពារ។ ទិន្នន័យបច្ចេកទេសរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ផ្តោតលើការបញ្ជូនដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង ព្រោះវាផ្តល់ភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់ជាងការទាត់ដោយម្រាមជើង។ លំហាត់មួយវគ្គគួរមាន ២០–៣០ នាទី ដោយកំណត់គោលដៅយ៉ាងហោចណាស់ ៨០% នៃការបញ្ជូនទៅដល់ទីតាំងកំណត់។ គន្លឹះអនុវត្តភ្លាមៗគឺ មើលគោលដៅ បើកជើងទ្រទ្រង់ទៅទិសបញ្ជូន ហើយបញ្ជូនដោយប៉ះកណ្តាលបាល់។

ការយល់ច្រឡំធំបំផុតគឺគិតថា បញ្ជូនខ្លាំងមានន័យថាបញ្ជូនល្អ។ តាមការសិក្សាអំពីការរៀនជំនាញកីឡា គុណភាពនៃការសម្រេចចិត្ត និងភាពស៊ីសង្វាក់រវាងភ្នែក ជើង និងរាងកាយ មានសារៈសំខាន់ជាងកម្លាំងសុទ្ធ។ ដូច្នេះ អ្នកគួរតាមដានចំនួនការបញ្ជូនជោគជ័យ ចំនួនបាល់ខូច និងពេលវេលាដែលចំណាយមុនបញ្ជូន មិនមែនវាស់តែចម្ងាយបាល់ឡើយ។ គេហទំព័រ ការវាយតម្លៃប្រកួត អាចជួយអ្នកភ្ជាប់ការហាត់បច្ចេកទេសជាមួយការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ការស្ថិតិកីឡាករ និងបរិបទនៃការប្រកួត FIFA World Cup 2026 ប៉ុន្តែការភ្នាល់គួរតែធ្វើដោយការទទួលខុសត្រូវ និងកំណត់ថវិកាច្បាស់លាស់។ ប្រសិនបើអ្នកចង់ចាប់ផ្តើមពីមូលដ្ឋាន សូមអាន មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម មុនពេលបង្កើនកម្រិតលំហាត់។
ចង់ស្វែងយល់ពីការវិភាគបាល់ទាត់ឱ្យមានប្រព័ន្ធមែនទេ?
ប្រសិនបើអ្នកទើបចាប់ផ្តើម៖ តើត្រូវហាត់អ្វីមុន?
អ្នកទើបចាប់ផ្តើមគួរហាត់ការបញ្ជូនខ្លីដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង នៅចម្ងាយ ៥–៨ ម៉ែត្រ មុននឹងបន្ថែមល្បឿន ឬចម្ងាយ។ ជំហានសំខាន់មាន ៤ គឺ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់ជិតបាល់ បើកម្រាមជើងទៅគោលដៅ រក្សាកជើងរឹង និងបន្តចលនាជើងទៅមុខ។ អនុវត្ត ៥ សំណុំ សំណុំនីមួយៗ ២០ ដង ហើយកត់ត្រាភាពត្រឹមត្រូវជាភាគរយ។
នៅដំណាក់កាលនេះ កុំប្រញាប់បញ្ជូនដោយជើងម្ខាងតែប៉ុណ្ណោះ។ ប្រើជើងស្តាំ ៥០ ដង និងជើងឆ្វេង ៥០ ដង ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពអាស្រ័យលើជើងខ្លាំង ហើយដាក់គោលដៅតូចៗនៅចម្ងាយ ១ ម៉ែត្រពីគ្នា។ ប្រសិនបើបាល់ហោះឡើងញឹកញាប់ នោះជើងទ្រទ្រង់អាចនៅខាងក្រោយបាល់ ឬកជើងមិនរឹងគ្រប់គ្រាន់។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អង់គ្លេស ណែនាំឱ្យបង្កើនភាពស្មុគស្មាញបន្តិចម្តងៗ ដោយចាប់ផ្តើមពីការហាត់គ្មានសម្ពាធ ហើយបន្ថែមការផ្លាស់ទីនៅពេលភាពត្រឹមត្រូវមានស្ថិរភាព។ ចំណុចដែលគួរប្រុងប្រយ័ត្នគឺ កុំវាយតម្លៃភាពជោគជ័យតាមចំនួនបាល់ដែលទៅដល់ដៃគូតែប៉ុណ្ណោះ ត្រូវពិនិត្យថាបាល់ទៅដល់ជើងដែលដៃគូចង់ប្រើឬអត់ ព្រោះទីតាំងទទួលបាល់ប៉ះពាល់ដល់ចលនាបន្ទាប់។
លំហាត់មូលដ្ឋានដែលអាចធ្វើបាន
- បញ្ជូនជាមួយដៃគូ ២០ ដងដោយមិនឱ្យបាល់ឈប់។
- បញ្ជូនចូលគោលដៅតូច ១០ ដងដោយជើងស្តាំ និង ១០ ដងដោយជើងឆ្វេង។
- បញ្ជូន រត់ទៅទីតាំងថ្មី ហើយទទួលបាល់ត្រឡប់មកវិញ។
- បន្ថែមការមើលជុំវិញមួយដង មុនពេលប៉ះបាល់ដំបូង។

ប្រសិនបើអ្នកបញ្ជូនបានត្រឹមត្រូវរួច៖ តើត្រូវបន្ថែមសម្ពាធដូចម្តេច?
នៅពេលអ្នកអាចរក្សាភាពត្រឹមត្រូវបានយ៉ាងហោចណាស់ ៨០% ក្នុងការបញ្ជូន ៥០ ដង អ្នកគួរបន្ថែមចលនា ពេលវេលាកំណត់ និងអ្នកការពារ ដើម្បីឱ្យលំហាត់ស្រដៀងការប្រកួត។ វិធីមានប្រសិទ្ធភាពគឺប្រើលំហាត់តំបន់ ៣ ទល់ ១ ឬ ៤ ទល់ ២ ដោយកំណត់ឱ្យអ្នកកាន់បាល់សម្រេចចិត្តក្នុងរយៈពេល ២–៣ វិនាទី។ ការហាត់បែបនេះបង្ខំឱ្យអ្នកមើលមុនទទួលបាល់ និងជ្រើសរើសទិសបញ្ជូនមុនសម្ពាធមកដល់។
កុំចាប់ផ្តើមដោយអ្នកការពារដែលដាក់សម្ពាធខ្លាំងពេក ព្រោះវាអាចបង្កើតទម្លាប់ប្រញាប់ និងធ្វើឱ្យទិន្នន័យហាត់របស់អ្នកមិនមានន័យ។ ចាប់ផ្តើមពីការការពារដែលមានកម្រិត រួចបន្ថែមចំនួនអ្នកការពារ ឬបង្រួមទំហំតំបន់។ យោងតាម ច្បាប់ការប្រកួតរបស់ FIFA ការប្រកួតផ្លូវការផ្តោតលើការចាប់ផ្តើម និងបន្តលេងដោយច្បាស់លាស់ ដូច្នេះការហាត់ត្រូវបង្រៀនអ្នកឱ្យស្គាល់ពេលដែលគួរលេងលឿន និងពេលដែលគួររក្សាបាល់។ ចំណុចព័ត៌មានសំខាន់មួយដែលមនុស្សជាច្រើនមិននិយាយគឺ លំហាត់បញ្ជូនដែលមានភាពត្រឹមត្រូវ ៩០% នៅពេលគ្មានការរំខាន មិនមានន័យថានឹងរក្សាបាន ៩០% ក្នុងការប្រកួតទេ។ ត្រូវកត់ត្រាលទ្ធផលតាមលក្ខខណ្ឌផ្សេងៗ ដើម្បីឃើញចន្លោះពិតប្រាកដ។
ចង់ពិនិត្យបច្ចេកទេស និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមឱ្យកាន់តែច្បាស់ទេ?
លំដាប់បង្កើនកម្រិត
- សប្តាហ៍ទី១៖ ចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ គ្មានអ្នកការពារ។
- សប្តាហ៍ទី២៖ បន្ថែមការរត់ និងការបញ្ជូនដោយប៉ះតែម្តង។
- សប្តាហ៍ទី៣៖ ប្រើតំបន់តូច និងកំណត់ពេល ៣ វិនាទី។
- សប្តាហ៍ទី៤៖ លេងលំហាត់ ៤ ទល់ ២ និងវាស់កំហុសក្រោមសម្ពាធ។
ប្រសិនបើអ្នកចង់បញ្ជូនវែង៖ តើត្រូវកែបច្ចេកទេសអ្វី?
ការបញ្ជូនវែងត្រូវការមុំជើង កម្លាំងស្នូល និងការវាយតម្លៃចន្លោះទំនេរ មិនមែនគ្រាន់តែទាត់ខ្លាំងឡើយ។ អ្នកគួរចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ១៥ ម៉ែត្រ ហើយផ្តោតលើការឱ្យបាល់ទៅដល់តំបន់ទទួល មិនមែនគោលដៅជាក់លាក់ដូចការបញ្ជូនខ្លីទេ។ ជើងទ្រទ្រង់គួរដាក់នៅក្បែរបាល់ បែរខ្លួនទៅទិសគោលដៅ ហើយប៉ះផ្នែកខាងក្រោមកណ្តាលបាល់ ដើម្បីបង្កើតគន្លងហោះដែលអាចគ្រប់គ្រងបាន។
លំហាត់ដែលមានប្រយោជន៍គឺ បញ្ជូនពីខ្សែការពារទៅតំបន់ស្លាប ឬពីខ្សែបម្រើទៅខាងមុខ ដោយកំណត់តំបន់ទទួលទំហំ ៤ ម៉ែត្រ។ វាស់លទ្ធផលពី ៣ ចំណុច៖ ចម្ងាយដែលបាល់ទៅដល់ ទិសដៅបាល់ និងភាពងាយស្រួលរបស់អ្នកទទួលក្នុងការប៉ះបាល់បន្ទាប់។ ប្រសិនបើបាល់វិលចេញពីគោលដៅជាប់ៗគ្នា សូមកុំបន្ថែមកម្លាំងភ្លាមៗ តែពិនិត្យទីតាំងស្មា និងការបន្តចលនាជើងជាមុន។ លំហាត់គ្រប់គ្រងបាល់កម្រិតខ្ពស់ អាចជួយភ្ជាប់ការបញ្ជូនវែងជាមួយការទទួលបាល់នៅល្បឿនខ្ពស់។ ក្នុងការប្រកួត FIFA World Cup 2026 ការបញ្ជូនវែងមានប្រយោជន៍នៅពេលក្រុមត្រូវប្តូរទិសលេង ប៉ុន្តែវាអាចបង្កហានិភ័យបាត់បាល់ ប្រសិនបើអ្នកទទួលមិនបានស្កេនទីតាំងមុន។

តើកំហុសអ្វីខ្លះដែលគួរជៀសវាង?
កំហុសក្នុងការហាត់បញ្ជូនបាល់ភាគច្រើនកើតពីការផ្តោតលើកម្លាំង ជំនួសឱ្យភាពត្រឹមត្រូវ និងការសម្រេចចិត្ត។ កំហុសសំខាន់ៗមានការមិនមើលមុនទទួលបាល់ ការដាក់ជើងទ្រទ្រង់ខុសទីតាំង ការបញ្ជូនទៅជើងខុសរបស់ដៃគូ និងការឈរមិនផ្លាស់ទីបន្ទាប់ពីបញ្ជូន។ សហព័ន្ធវិទ្យាសាស្ត្រកីឡាអន្តរជាតិ លើកឡើងថា ការរៀនជំនាញត្រូវការមតិត្រឡប់ដែលច្បាស់ និងធ្វើឡើងជាបន្តបន្ទាប់ ដូច្នេះការកត់ត្រាវីដេអូអាចមានប្រយោជន៍ជាងការពឹងលើអារម្មណ៍។
ចំណុចគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលមួយគឺ កីឡាករមួយចំនួនមានអត្រាបញ្ជូនជោគជ័យខ្ពស់ ប៉ុន្តែបង្កើតការបញ្ជូនទៅក្រោយច្រើនពេក ដោយមិនជួយបង្កើនការរុញទៅមុខ។ ដូច្នេះ អ្នកគួរបែងចែកទិន្នន័យជា ការបញ្ជូនទៅមុខ ការបញ្ជូនចំហៀង និងការបញ្ជូនថយក្រោយ ហើយពិនិត្យថាតើវាសមនឹងផែនការក្រុមឬអត់។ សម្រាប់ការវាយតម្លៃប្រកួត ការកំណត់ថវិកា និងការសម្រេចចិត្តដោយផ្អែកលើទិន្នន័យក៏មានគោលការណ៍ដូចគ្នា៖ កុំមើលតែលទ្ធផលមួយ ត្រូវពិនិត្យបរិបទ និងហានិភ័យសរុប។ ដកពេលសម្រាក ប្រសិនបើមានការឈឺកជើង ជង្គង់ ឬសាច់ដុំ ព្រោះការហាត់បន្តក្រោមការឈឺអាចបង្ករបួសធ្ងន់។
បញ្ជីត្រួតពិនិត្យមុនចាប់ផ្តើម
- តើបានកម្តៅសាច់ដុំយ៉ាងហោចណាស់ ៨–១០ នាទីឬនៅ?
- តើដៃគូដឹងទិស និងល្បឿនបញ្ជូនឬទេ?
- តើគោលដៅមានទំហំ និងចម្ងាយច្បាស់ឬទេ?
- តើមានអ្នកកត់ត្រាចំនួនជោគជ័យ និងបាល់ខូចឬទេ?
- តើមានពេលសម្រាក ១–២ នាទីរៀងរាល់សំណុំឬទេ?
តើផែនការត្រួតពិនិត្យ ៣០ ថ្ងៃគួរធ្វើដូចម្តេច?
ផែនការ ៣០ ថ្ងៃដែលមានប្រសិទ្ធភាពគួរចាប់ផ្តើមពីភាពត្រឹមត្រូវ បន្តទៅល្បឿន បន្ទាប់មកបន្ថែមសម្ពាធ និងបញ្ចប់ដោយការវាស់វែងក្នុងស្ថានភាពស្រដៀងការប្រកួត។ រៀងរាល់ថ្ងៃគួរហាត់ ២០–៣០ នាទី ហើយទុកយ៉ាងហោចណាស់ ១ ថ្ងៃសម្រាប់សម្រាក ឬស្តាររាងកាយ។ ចំណុចវាស់វែងសំខាន់មានអត្រាបញ្ជូនជោគជ័យ ពេលវេលាសម្រេចចិត្ត ចំនួនការមើលជុំវិញ និងចំនួនបាល់ដែលដៃគូអាចលេងបន្តបានភ្លាមៗ។
ក្នុង ៧ ថ្ងៃដំបូង ផ្តោតលើការបញ្ជូនខ្លី និងការប្រើជើងទាំងពីរ។ ថ្ងៃទី ៨ ដល់ ១៤ បន្ថែមការរត់ និងការទទួលបាល់ដោយប៉ះដំបូងទៅទិសថ្មី។ ថ្ងៃទី ១៥ ដល់ ២១ ប្រើអ្នកការពារ កំណត់ពេល ៣ វិនាទី និងបង្រួមតំបន់។ ថ្ងៃទី ២២ ដល់ ៣០ បញ្ចូលការបញ្ជូនខ្លី វែង ប្តូរទិស និងការសម្រេចចិត្តក្រោមភាពនឿយហត់។ ចូរថតវីដេអូថ្ងៃដំបូង និងថ្ងៃចុងក្រោយ ដើម្បីប្រៀបធៀប មិនមែនដើម្បីរិះគន់ខ្លួនឯងទេ។ ប្រសិនបើអត្រាជោគជ័យកើនពី ៦៥% ទៅ ៨០% ប៉ុន្តែការបញ្ជូនទៅមុខមិនកើន នោះអ្នកត្រូវកែការអានទីតាំង មិនមែនគ្រាន់តែហាត់បន្ថែមទេ។
តើអ្នកត្រៀមរៀបចំផែនការហាត់ និងវិភាគការរីកចម្រើនរបស់ខ្លួនហើយឬនៅ?
ការរីកចម្រើនពិតប្រាកដមិនត្រូវបានកំណត់ដោយចំនួនបាល់ដែលអ្នកទាត់បានទេ ប៉ុន្តែដោយសមត្ថភាពបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ នៅពេលមានសម្ពាធ និងជួយឱ្យការលេងបន្ទាប់កាន់តែងាយស្រួល។ កត់ត្រាលទ្ធផលរៀងរាល់សប្តាហ៍ ដាក់គោលដៅដែលអាចវាស់បាន និងកែតម្រូវតែចំណុចមួយ ឬពីរក្នុងមួយវគ្គ ដើម្បីកុំឱ្យរាងកាយ និងចិត្តរបស់អ្នករញ៉េរញ៉ៃ។ ការវិភាគពី ការវាយតម្លៃប្រកួត អាចបន្ថែមបរិបទអំពីតួនាទីកីឡាករ ទម្រង់ក្រុម និងស្ថិតិការប្រកួត ប៉ុន្តែសូមកុំយកស្ថិតិទៅជំនួសការហាត់ជាក់ស្តែង។ ហានិភ័យធំបំផុតគឺការគិតថាខ្លួនកំពុងរីកចម្រើន ដោយគ្មានទិន្នន័យប្រៀបធៀប។ ជឿឬមិនជឿ ខ្ញុំយល់ដូច្នេះ។
សម្រាប់ការអានគន្លឹះបន្ថែមអំពីការប្រកួត និងការរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រ សូមចូលមើលឥឡូវនេះ។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់បញ្ជូនបាល់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ គឺជាការអនុវត្តបច្ចេកទេសបញ្ជូន ភាពត្រឹមត្រូវ ការទទួលបាល់ និងការសម្រេចចិត្តជាប្រព័ន្ធ។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រ ដោយប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ហើយបន្តបន្ថែមចម្ងាយ និងសម្ពាធ។ អ្នកគួរកត់ត្រាចំនួនបញ្ជូនជោគជ័យយ៉ាងហោចណាស់ ៥០ ដងក្នុងមួយវគ្គ ដើម្បីឃើញការរីកចម្រើន។
សំណួរ៖ តើត្រូវចាប់ផ្តើមហាត់បញ្ជូនបាល់យ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយឈរជាគូ ចម្ងាយ ៥–៨ ម៉ែត្រ ហើយបញ្ជូនបាល់ទៅផ្នែកខាងក្នុងជើងរបស់ដៃគូ។ រក្សាជើងទ្រទ្រង់នៅក្បែរបាល់ បើកម្រាមជើងទៅគោលដៅ និងរក្សាកជើងរឹង។ អនុវត្ត ៥ សំណុំ សំណុំនីមួយៗ ២០ ដង រួចប្តូរជើង ដើម្បីកុំឱ្យមានភាពអាស្រ័យលើជើងខ្លាំងតែមួយ។
សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនខ្លី និងការបញ្ជូនវែងខុសគ្នាដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការបញ្ជូនខ្លីផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវ ល្បឿន និងការទទួលបាល់ ខណៈការបញ្ជូនវែងផ្តោតលើគន្លងបាល់ កម្លាំង និងការអានចន្លោះទំនេរ។ ការបញ្ជូនខ្លីជាទូទៅហាត់នៅ ៥–១៥ ម៉ែត្រ ហើយការបញ្ជូនវែងអាចចាប់ផ្តើមពី ១៥ ម៉ែត្រឡើងទៅ។ សម្រាប់ទាំងពីរ គោលដៅគឺឱ្យដៃគូអាចលេងបាល់បន្ទាប់បានដោយមិនបាត់ល្បឿន។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់តែងតែហោះ ឬខុសទិសពេលបញ្ជូន?
ចម្លើយ៖ បាល់ហោះ ឬខុសទិសភាគច្រើនបណ្តាលពីជើងទ្រទ្រង់នៅខាងក្រោយបាល់ កជើងទន់ ឬរាងកាយបែរចេញពីគោលដៅ។ ពិនិត្យទីតាំងជើងទ្រទ្រង់ឱ្យនៅក្បែរបាល់ និងរក្សាក្បាលឱ្យស្ថិតស្ថេរនៅពេលប៉ះបាល់។ បន្ថយកម្លាំង ហាត់ទៅគោលដៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ហើយបង្កើនចម្ងាយតែពេលភាពត្រឹមត្រូវឈានដល់ប្រហែល ៨០%។
សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗសម្រាប់ហាត់បញ្ជូនបាល់ឬទេ?
ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះបាល់ ទីធ្លារាបស្មើ កោណ ឬដបទឹកចំនួន ៤ អាចបង្កើតលំហាត់មូលដ្ឋានបាន។ សម្រាប់ការវាស់វែង អ្នកអាចប្រើទូរស័ព្ទថតវីដេអូ និងសៀវភៅកត់ត្រា ដោយមិនចាំបាច់មានឧបករណ៍ឌីជីថលពិសេស។ ឧបករណ៍បន្ថែមមានប្រយោជន៍នៅពេលអ្នកត្រូវការវាស់ពេលវេលា ឬបង្កើតសម្ពាធស្រដៀងការប្រកួត។
សំណួរ៖ តើហាត់បញ្ជូនបាល់ប៉ុន្មានថ្ងៃទើបឃើញលទ្ធផល?
ចម្លើយ៖ អ្នកភាគច្រើនអាចឃើញភាពស៊ីសង្វាក់ប្រសើរឡើងក្នុងរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃ ប្រសិនបើហាត់ ២០–៣០ នាទី និងមានថ្ងៃសម្រាកគ្រប់គ្រាន់។ ៧ ថ្ងៃដំបូងគួរផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវ ១៤ ថ្ងៃបន្ទាប់បន្ថែមចលនា និងសម្ពាធ ហើយសប្តាហ៍ចុងក្រោយវាស់លទ្ធផលក្នុងលំហាត់ប្រកួត។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ ឬបច្ចេកទេសធ្លាក់ចុះ ត្រូវកាត់បន្ថយបរិមាណហាត់ និងពិនិត្យបច្ចេកទេសឡើងវិញ។
សំណួរ៖ តើគួរប្រើស្ថិតិប្រកួតដើម្បីកែលម្អការបញ្ជូនបាល់ដែរឬទេ?
ចម្លើយ៖ គួរប្រើ ព្រោះស្ថិតិអាចបង្ហាញភាពខុសគ្នារវាងការបញ្ជូនជោគជ័យ និងការបញ្ជូនដែលជួយក្រុមទៅមុខ។ កុំមើលតែអត្រាជោគជ័យទូទៅ ត្រូវបែងចែកការបញ្ជូនទៅមុខ ចំហៀង ថយក្រោយ និងការបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ។ ព័ត៌មានពី ការវាយតម្លៃប្រកួត អាចជួយបង្កើតបរិបទ ប៉ុន្តែការសម្រេចចិត្តលើការភ្នាល់ត្រូវមានការគ្រប់គ្រងហានិភ័យ និងកុំប្រើថវិកាដែលចាំបាច់សម្រាប់ជីវភាព។